Anonymous

سکانس یک

ماشین ها با سرعت از چهارراه می گذرند. کارگران در حال کندن آسفالت، نصف خیابان را گرفته اند. چراغ قرمز می شود. سمت چپ خیابان پارکی پر از گلهای رنگارنگ. بچه ها با وسایل بازی، بازی می کنند و سروصدای زیادی به راه انداخته اند، به طوری که توجه تمام رهگذران را جلب می کنند. کنار پارک بازی مردی ایستاده و پشمک می فروشد. شیشه سمت راننده تا نیمه پائین است. راننده عینک آفتابی شانلش را از بالای سرش به چشمش می زند و شال قرمزش را مرتب می کند. با دستش پارک را نشان می دهد، سرش را به سمت راست میگرداند و چیزی می گوید. دختر کنار دستش رژ قرمزی از داخل کیفش در می آورد . آفتابگیر را پائین می آورد و درحالیکه در آئینه نگاه می کند رژ را به روی لبانش می کشد و چیزی می گوید. هردو بلند بلند می خندند.
 پسرکی 8-9 ساله چهار انگشت دست چپش را به شیشه سمت راننده می چسباند. بلوز زرد چرکی که رویش خطهای سبز کهنه ای دارد، تنش است. با چشمان قهوه ای روشن اش داخل ماشین را برانداز می کند و دست راستش را که پر است از پاکت فال حافظ بالا می آورد و با نگاهی کودکانه به راننده می گوید:" خانم فال می خوای؟" دختر کنار راننده چیزی می گوید و راننده می خندد. پسرک لپش را به شیشه می چسباند و چشمانش ماشین عقبی را دنبال می کند. می گوید:" خانم، فال بخر، خانم!" دو دختر بی توجه به پسر باهم حرف می زنند.
 دختر کنار راننده شال سیاهش را مرتب می کند و دوربین دیجیتالش را از کیفش در می آورد و با آن ور می رود. پسرک با حسرت پارک را نگاه می کند و با ناامیدی راهش را می کشد و می رود. ناگهان دختر کنار راننده به سمت پسرک می گردد و با هیجان چیزی می گوید. راننده قاه قاه می خندد.
 پسرک سرش را بیشتر داخل ماشین می کند و با دقت گوش می دهد. چشمان پسر برق می زند. با لبخند می گوید:" باشه...نزنی زیرش ها..." دو دختر از خنده ریسه می روند. دختر کنار راننده دوربینش را بالا می آورد و به سمت پسرک می گیرد. پسر فال هایش را به راننده می دهد و دوقدم عقب می رود. دستانش را باز می کند. مچش حرکات موجی در هوا می گیرد. پاهایش شروع به ضرب گرفتن می کند. کمرش را تکان می دهد. دودختر با خنده برای پسر دست می زنند. راننده با دست چپش فال ها را در هوا پخش می کند. پسرک درحال رقصیدن می خندد و با فال های ریخته در هوا بازی می کند. ماشین های دیگر با بوق پسرک را همراهی می کنند. چراغ سبز می شود. راننده پایش را روی گاز می گذارد و ماشین راه می افتد. پسرک می ایستد. داد می زند" قول داده بودی..." راننده دست چپش را از پنجره بیرون می آورد و اسکناس آبی رنگی را توی هوا ول می کند. پسرک دوان دوان به سمت محل افتادن اسکناس می رود. خم می شود و اسکناس را برمی دارد. سپس با شادی به سمت پارک می دود. ماشین دور و دورتر می شود.

موبایل رو گرفت دستش، هدفون رو گذاشت تو گوش و سرش رو گذاشت روی بالشت. چشماشو بست...



تو رستوران برای میز شماره 3 سفارش می برد.
- مریم اون آقاهه رو...
+ کی؟...وای خدای من...این چرا اینجوریه؟(صدای قهقهه ی مریم)
- ( در حالی که دلش را گرفته است) وای...مُردم از خنده...یادِ چیزی نیفتادی؟
+ (مریم درحالی که لب پائینش را جلوتر از لب بالایش گرفته)سَیام...میتویی ای شَمَرو فوت کنی؟(خنده)
- تومدرسه یه دوستی داشتم آدم منگل و عقب مونده که میدید گریه می کرد منم همش این جکه رو براش تعریف می کردم که اشکش در آد...(صورت خیسش را پاک می کند)
+ نیست مال خودت در نیومده...
- آره، اما آخه این کجا و اون کجا...(صدای خنده جفتشان می پیچد، نگاه مریم و مرد تلاقی می کند)



چشمانش را باز کرد، یه قطره اشک از گونه اش پائین اومد...
"این اولین باری بود که یکی می خندید...همه تاحالا فقط نگاه می کردن...لامصب قشنگترین خنده دنیاهم بود...کثافت...تُف تو این زندگی که ساختی خدا..."( آهنگ هدفون..."مرد که گریه نمی کنه...مرد که گریه نمی کنه"...با صدای گرفته فریاد می زند)
خفه شو...مرد به وقتش گریه هم می کنه"(برمی گردد و سرش را توی بالشت می کند)